English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


شب‌گیر/محمود کیانوش
[ادبیات] در جایی تبریک هشتاد و یکمین سال تولد هوشنگ ابتهاج «سایه» را خواندم. به یاد سال ۱۳۳۰ افتادم که «سایه» ۲۴ ساله بود و شعر «شبگیر» را گفته بود. من در آن زمان ۱۷ ساله بودم، شعر می‌گفتم و داستان می‌نوشتم. وقتی که شعر «شبگیر» را خواندم، معنای شعر نو در برابر چشم ذهن و دلم، مثل یک درخت سبز و پر شکوفه پدیدار شد:
دیگر این پنجره بگشای که من/ به ستوه آمدم از این شب تنگ!/ دیرگاهی‌ست که در خانه‌ی همسایه‌ی من خوانده خروس،/ وین شب تلخ عبوس/ می‌فشارد به دلم پای درنگ.


اضافه شده توسط عمو اروند | ۲۱:۱۵ ۸۷/۱۲/۱۸


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر