English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


نگاهی تحليلی به "يک رؤيای خصوصی" با بازی بهروز وثوقی و گلشيفته فراهانی، علی شريفيان*
[دیدگاه] خانم گلشيفته فراهانی هم عمدتا با آوازه گری (تبليغ جنجالی – غوغا سالاری) و بار سنگين جنجال خبری که در حاشيه های زندگی اين بازيگر از ايران گريخته، مطرح شده در اين کار عرضه می شود. وگرنه از نظر منطق نمايشی بعنوان يک پناهجوی از راه رسيده در برخورد با مسائل يک پناهجو در غربت و يک زوج که سالها در تبعيد زندگی کرده اند برای اين خواننده جوان و ظاهرا عصيانگر که از ايران تحت خفقان گريخته، هم هيچ اتفاقی نمی افتد.بازی اين بازيگر در کار به شدت يک بعدی است و در بسياری از صحنه ها بيشتر به نظر می رسد از موقعيتی که بدست آورده و توانسته در کنار بازيگر پر آوازه ای چون بهروز وثوقی به صحنه برود، خوشحال و حسابی ذوق زده است و مشغول شيطنت های خود شده و به اندازه يک بند انگشت هم حتی مشکلات و کشمکش ها و تراژدی نسل ساراها را که در ايران با همه استعدادها و آرزوها پوسيده و می پوسند به تماشا نميگذارد. کار و حضورش اصلا عمقی ندارد. ديالوگ هايی که می گويد مثل حباب نقش بر آب می شوند و هيچ اثری بر تماشاگران بجا نمی گذارند.


اضافه شده توسط طاهره | ۱۰:۲۶ ۹۲/۱/۲۳


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر