| ابراهبم یزدی: باید با آمریکا مستقیمآ مذاکره کرد / روز | ||
| [سیاسی] وقتي ما با آمريکا اختلاف داريم، بايد با خود آمريکا مذاکره و مشکلات را حل و فصل کنيم. نمي توانيم با روس ها بنشينيم مذاکره کنيم که اختلاف مان را با آمريکا حل کنيم. دنياي ما دنيايي است که در آن دشمن دائم و دوست دائم معنا ندارد. ما بايد در چارچوب منافع ملي، اگر لازم باشد با آمريکا مذاکره کنيم. مذاکره هم به معناي سازش يا بهبود رابطه نيست، بلکه به اين معناست که بتوانيم اختلافاتي را که با آمريکا داريم حل و فصل کنيم. # # ابراهيم يزدي در گفت و گو با روز: / بايد با آمريکا مذاکره کنيم (مريم کاشاني) جلسه 1+5 تصميم نهايي خود را گرفت: ارسال پرونده ايران به شوراي امنيت از طريق آژانس بين المللي انرژي اتمي، و در پايان ماه مارس. در اين مورد با دکتر ابراهيم يزدي گفت و گو کرده ايم. اقاي دکتر، تا ارسال پرونده ايران به شوراي امنيت سازمان ملل، دو ماه در پيش است. در شوراي امنيت چه اتفاقاتي پيش روي ايران است؟ همان طور که اعلام شد 5 کشور عضو دائم شوراي امنيت، به اضافه آلمان، به اين اتفاق نظر رسيدند که گزارش آقاي البرادعي، از طريق آژانس بين المللي انرژي اتمي به شوراي امنيت سازمان ملل داده شود. البته در اين مدت هيچ تصميمي گرفته نمي شود. به عبارت ديگر آقاي البرادعي صرفا گزارش وضعيت را مي فرستد، اما يک مهلت دو ماهه به ايران داده اند، تا نظر غرب را تأمين کند. براي اينکه ايران بتواند نظر غرب را تامين کند، بايد ببينيم اين 5 کشور در مورد چه مسائلي با هم به توافق رسيده اند. ظاهرا پيشنهاد روسيه پيرامون غني سازي اورانيوم ايران در خاک روسيه، مورد توافق هر 5 کشور است. اين پيشنهاد اگر چه در ايران چندان باز نشده و در مورد آن توضيحي داده نشده است، اما بر اساس مقالات خارجي ها، ناظر بر اين مسئله است که ايران، کيک زرد رابراي غني سازي اورانيوم به روسيه بدهد. يعني ايران که فناوري توليد فرآورده هايي از اورانيوم را در اصفهان به دست آورده و مي تواند از سنگ معدن اورانيوم، کيک زرد توليد کند، توليد خود را در اختيار روسيه قرار دهد.البته ايران در حال حاضر فناوري تغليظ اورانيوم در نطنز را تکميل نکرده، به همين دليل است که اصرار دارد در سطح آزمايشي و به صورت محدود، غني سازي اورانيوم را به عنوان کار تحقيقاتي ادامه بدهد. اما 5 کشور عضو دائم شوراي امنيت با اين مسئله، حالا به هر دليلي که هست، مخالفت کرده اند، و اين بدان معناست که ايران چاره ديگري ندارد جز اينکه کيک زرد توليدي خود را به روسيه بدهد. روسيه آن را تغليظ کند و سپس اورانيوم تغليظ شده را براي سوخت اصلي نيروگاه بوشهر ـ البته به شرطي که به وعده وفا کند و بازي درنياورد ـ در اختيار ايران قرار دهد. اين چيزي است که تا به حال مورد توافق قرار گرفته، و به نظر مي رسد ايران هم در وضعيتي نباشد که بتواند آن را رد کند. اگر ايران اين شرط را نپذيرد، ظاهرا اجماع جهاني اين است که پرونده را به صورت گزارش، براي تصميم گيري به شوراي امنيت بفرستند. غربي ها ظاهرا متفق القول اند که تحقيقات هم نبايد ادامه يابد. بله، در واقع توپ را به زمين ايران انداخته اند. حالا ايران بايد تصميم بگيرد که مي خواهد گام بعدي را چگونه بردارد. قرائن، و از جمله سفرهاي اخير آقاي لاريجاني، دبير شورايعالي امنيت ملي، به وين، چين و روسيه نشان مي دهد که ايران ممکن است اين پيشنهاد را بپذيرد.به هر حال، پذيرش اين پيشنهاد يک گام به جلوست، به ويژه اينکه آمريکايي ها عليرغم ميل شان، با پيشنهاد روسيه مبني بر اينکه تاسيسات هسته اي اصفهان به کارش ادامه بدهد، موافقت کرده اند. ايران اگر اين را بپذيرد، مي تواند از بحران کنوني عبور کند. برخي انتقال غني سازي به روسيه را با قرار داد ترکمانچاي مقايسه مي کنند. آقاي هاشمي رفسنجاني هم گفته است بپذيريم، مشکل است، رد کنيم هم مخاطرات زياد است. خلاصه انگار جايي قرار گرفته ايم که چاره اي در آن نيست. بله، ايران را در زاويه گذاشته اند و کشور قدرت مانور چنداني ندارد. از وقتي هم روسيه وارد اين بازي شد، در واقع آخرين احتمال ضعيفي هم که وجود داشت که روسيه يا چين در شوراي امنيت، در دفاع از ايران پيشنهاداتي را وتو کنند، از دست رفت. يعني الان هم چين، هم روسيه و هم غربي ها بر سر اين موضوع به توافق رسيده اند، و با شکل گيري اين اجماع، ايران نمي تواند هيچ حرکت جديدي بکند. آقاي لاريجاني وقتي سکان اين پرونده را در اختيار گرفت از جايگزيني سياست برد ـ برد به جاي سياست برد ـ باخت سخن گفت. اما ظاهراً نتيجه بازي، باخت است. البته علي الاصول هر توافقي که در هر سطحي در جهان مي شود، هنگامي يک توافق منصفانه تلقي مي شود که برد ـ برد باشد. يعني به گونه اي باشد که هر دو طرف، حالا چه در واقعيت و چه در تصور، فکر کنند برنده شده اند. اما در اين مورد، ايران چنين وضعيتي ندارد، مگر اينکه بپذيرد همين تعطيل نشدن تاسيسات هسته اي اصفهان، و انجام بخشي از غني سازي اورانيوم در کشور، يک قدم به جلو است. آقاي لاريجاني پيشنهادات اروپا را آب نبات خواند. وضع موجود از آب نبات بد ترنيست؟ البته من چون جزييات را نمي دانم، نمي توانم قضاوت کنم. آنچه آقاي لاريجاني بدان اعتراض داشتند توافقي بود که دبير سابق شورايعالي امنيت در پاريس بدان رسيد، و آن تعطيل تحقيقات مربوط به تغليظ اورانيوم بود. آنچه که دولت فعلي نسبت به انجام آن توسط تيم قبلي معترض است، اين است که چرا پذيرفتيد حتي تحقيقات پيرامون تغليظ اورانيوم هم تعطيل شود. و حالا؟ کوشش مذاکره کنندگان ايراني اکنون اين است که اين حداقل را براي ايران حفظ بکنند که تحقيقات پيرامون تغليظ اورانيوم در کشور ادامه يابد. و اين شدني است؟ فعلا ميسر نيست. اگر پرونده به شوراي امنيت برود، چه چيزهايي پيش روي ماست؟ طبق روال کار در سازمان ملل، در وهله اول يک قطعنامه تصويب مي شود که بر اساس آن ايران موظف است کارهايي را انجام بدهد و فرصتي به ايران مي دهند. بعد از آن اگر انجام ندهد، آن وقت تصميمات غلاظ و شداد خواهند گرفت. که اين تصميمات بين چه و چه است؟ محاصره اقتصادي هست، فشارهاي سياسي هست و...البته ممکن است سازمان ملل با عمليات نظامي موافقت نکند، ولي آمريکايي ها تاکنون امکان انجام عمليات نظامي محدود را رد نکرده اند. حالا تا چه حد بتوانند نظر خود را در شوراي امنيت اعمال بکنند، معلوم نيست، ولي ناظرين بين المللي بر اين باورند که اگر پرونده به شوراي امنيت برود، آنجا دست آمريکا براي فشار بازتر است تا بيرون از شوراي امنيت. ضمنا اين را هم به طور قطع مي دانيم که در شوراي امنيت روسيه و چين با عمليات نظامي عليه ايران مخالفت خواهند کرد. در اين ميان پيشنهاد ديگري هم هست و آن اينکه مستقيم با آمريکا مذاکره شود و آمريکايي ها خود داخل ماجرا شوند. اين کار عملي است؟ آقاي دکتر روحاني دبير سابق شورايعالي امنيت ملي در آخرين نامه اي که به آقاي خاتمي به عنوان رئيس جمهور، نوشت به اين مطلب اشاره کرد که ما از اول اشتباه کرديم و مي بايست براي حل مسئله مستقيم با خود آمريکا وارد مذاکره مي شديم. ظاهرا در ايران هم بعضي از مقامات طرفدار اين مسئله هستند، اما در شرايط کنوني اينکه آمريکايي ها و ايراني ها تا چه اندازه براي آغاز مذاکرات آمادگي داشته باشند، معلوم نيست. اگر خود شما بخواهيد در اين مورد توصيه اي بکنيد، چه خواهيد گفت؟ وقتي ما با آمريکا اختلاف داريم، بايد با خود آمريکا مذاکره و مشکلات را حل و فصل کنيم. نمي توانيم با روس ها بنشينيم مذاکره کنيم که اختلاف مان را با آمريکا حل کنيم. دنياي ما دنيايي است که در آن دشمن دائم و دوست دائم معنا ندارد. ما بايد در چارچوب منافع ملي، اگر لازم باشد با آمريکا مذاکره کنيم. مذاکره هم به معناي سازش يا بهبود رابطه نيست، بلکه به اين معناست که بتوانيم اختلافاتي را که با آمريکا داريم حل و فصل کنيم. و الان لازم است؟ به نظر مي رسد که لازم است. |
||
|
| بلاگنیوز |
|
صفحه اصلی تیتــر اخبــار آرشـــیوهـــا تمـاس با مـا انجمن بلاگنیوز دربــــاره بلاگنیوز اساسنامه بلاگنیوز راهنمايی همکاران دعوت به همکاری ورود همکاران سخن سردبیر آمار RSS |
| آگهی شما در بلاگنیوز |
|
پشتیبانی مالی |
| پيشنهاد بلاگنيوز |
|
دوستان بلاگنيوز وبلاگهای به روز شده پرشین بلاگرز بالاترین سایکو |
| آخرين اخبار سايتها |
|
روزنامههای ايران تابناک بالاترین بیبیسی فارسی پارسيک روز آنلاین گویا هفتان وبلاگهای به روز شده |
| جستجو در اخبار |
| کد لوگوی بلاگنيوز |
|
|
| سی مراجعه آخر |
|
... ادامه همراهان بلاگنيوز |
| Copyright |
|
Copyright © 2005 Blog News. All rights reserved. Designed by 1saeed.com. |