English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


به احمد باطبي برسيد، جانش در خطر است/روز
[گزارش] از دکتر حسام فيروزي، پزشک معالج احمد باطبي خواستيم شرحي از احوالات اين دانشجوي زنداني برايمان بنويسد. باسپاس از ايشان، متن گزارش ايشان را که براي روز نگاشته شده، در زير مي آوريم. گزارشي که جا به جاي آن نشانگر لزوم حرکتي سريع براي نجات جان احمد باطبي است.



خانه > گزارش‌


گزارش دکتر حسام فيروزي درباره احمد باطبي
به احمد باطبي برسيد، جانش در خطر است
۲۶ مرداد ۱۳۸۵


از دکتر حسام فيروزي، پزشک معالج احمد باطبي خواستيم شرحي از احوالات اين دانشجوي زنداني برايمان بنويسد. باسپاس از ايشان، متن گزارش ايشان را که براي روز نگاشته شده، در زير مي آوريم. گزارشي که جا به جاي آن نشانگر لزوم حرکتي سريع براي نجات جان احمد باطبي است.

"حمد باطبي در پي تظاهرات كوي دانشگاه به همراه ديگر دانشجويان دستگير شد. او سپس به جرم تهديد عليه امنيت ملي از سال ۱۹۹۹ [۱۳۷۸] تا ۲۰۰۵ [۱۳۸۴] پس از گذراندن 17 ماه انفرادي در بازداشتگاههايي مانند كميته ضد خرابكاري يا توحيد، به زندان اوين انتقال يافت. آنگاه در يک محاکمه ناعادلانه در دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد، که اين حکم بعدها به ۱۵ سال حبس تقليل يافت. در آذرماه سال 1383 احمد باطبي براي انجام مراسم ازدواج در يک مرخصي 5 روزه از زندان مرخص شد. وي پس از اين مدت كوتاه پنج روزه، براي گذراندن ادامه محكوميت خود به زندان بازگشت. پس از سه ماه به همراه ديگر زندانيان سياسي همچون اكبر گنجي و دكتر زرافشان و... براي تعطيلات نوروزي به مرخصي آمد، اما به دليل مشکلات عديده جسمي، روحي و همچنين مراحل مداوا نتوانست پس از انقضاي دوره مقرر به زندان بازگردد. در اين فاصله تا روز دستگيري بعدي ايشان تحت مداواي پزشكي قرار داشتند و تقريبا هر يك روز در ميان فيزيوتراپي مي شد و دارو مي گرفت. ايشان در زندان چندين بار به عفونت ادراري و عفونت كليوي دچار شده بودند ولي متاسفانه به دليل عدم درمان صحيح، اين بيماريها مزمن شدند. آقاي باطبي همچنين به دليل مشكلات عصبي و سوء تغذيه دچار مشكلات گوارشي، از جمله زخم اثني عشر و ورم معده شده بود.

احمد باطبي به دليل شکنجه و رفتارهاي غير انساني که در طول دوره قبلي حبسش متحمل شده بود، دچار مشکلات عديده پزشکي است. چند دندان خود را از دست داده، شنوائيش دچار اشکال و بينائيش ضعيف است.
متن نامه احمد باطبي به رئيس قوه قضائيه که در آن نوشته بود ماموران دست‌هاي او را به لوله‌هاي آب ساختمان بسته، با چکمه‌هاي نظامي سر و ناحيه شکم او را زير ضربات سنگين گرفته ‌بودند، و سرش را در فاضلاب پر از مدفوعي فروبرده و تا زماني که قادر به حبس کردن نفس خود بوده در آن حالت نگاه داشته‌اند؛ فقط شرح اندكي از آن همه مصيبت هايي است كه بر او رفته.

در عكس ام آر آي كه من از ستون فقراتش تهيه كردم، بيرون زدگي واضح مهره هاي 4 و5 كمري وي مشهود است. وقتي از وي شرح حال پرسيدم و علت و زمان كمر دردش را جويا شدم گفت: يك بار در كميته ضد خرابكاري در حالي كه رو به ديوار ايستاده بودم و دستهايم به ديوار بود، از زير چشم بند به اطراف نگاه كردم. ناگهان ماموري با تمام قوا لگدي به كمرم وارد كرد، بعد از آن براي مدتي بكلي پاهايم بي حس شدند و از آن پس بود كه اين درد مرا رها نكرد.

حال آنکه طبق ماده پنج اعلاميه جهاني حقوق بشر هيچ کس را نبايد تحت شکنجه يا رفتار يا کيفر ظالمانه، غير انساني يا تحقير آميز قرار دارد.

احمد باطبي به لحاظ فردي بسيار مقاوم است، با وجودي كه براي يک حرکت ساده چون نشستن و برخاستن دچار مشكل اساسي بود و درد تمام وجودش را در بر مي گرفت هيچگاه خم به ابرو نمي آورد؛ و هيچگاه تبسم از لبانش جدا نمي شد.

اين را همه مي دانند که محاکمه احمد باطبي در پيامد تظاهرات دانشجويان در اعتراض به حمله شبانه پليس به کوي دانشگاه در روز 18 تيرماه 1378 غيرعادلانه بود و پرونده باطبي بايد مورد تجديد نظر کامل قرار گيرد؛ زيرا هيچ تناسبي ميان جرم و مجازات وي وجود ندارد. آنچه اينک اهميت دارد اجازه خروج باطبي از زندان جهت مداوا و معالجه است.

وي به علت آزار و شکنجه در طي دوران بازداشت داراي مشکلات جسمي از جمله بيماري نخاعي، کليوي، عصبي و گوارشي است و تا قبل از دستگيري تحت نظر اينجانب مشغول مداوا بوده است. داروهايي كه ايشان مصرف مي كردند در صورتي كه بطور آني قطع شوند مي تواند صدمات جبران ناپذيري را بر وي وارد آورد و در صورتي که اعتصاب غذاي ايشان پايان نپذيرد و جهت مداوا به خارج از زندان منتقل نشود جان ايشان به خطر مي افتد.

کسي که براي حقوق اوليه انساني خود وهموطنانش ازگرانترين عنصرحيات يعني جان خود بگذرد. انسان ارزشمندي است، بياييد همگي از او بخواهيم اعتصاب خود را بشكند تا بيش از اين به جسم بيمارش آسيب نرسد. آينده ايران به چنين ابرمرداني نيازمند است.

با توجه به وضعيت وخيم جسمي احمد باطبي [طبق گزارش پزشکي] مطابق اصل ۲۹۱ قانون دادرسي جنائي ايران که بنا بر آن دادگاه‌ مي‌تواند دستور دسترسي زنداني به معالجات پزشکي در خارج از زندان را صادر کند، بايد به او مرخصي استعلاجي داده شود تا امکان مداواي او در خارج از زندان فراهم گردد.

ايشان در حال حاضر از حق ديدار با خانواده و وکيل خود محروم است، که اين خود مي تواند مشکلات متعددي را به وي تحميل نمايد. وضع سلامت او قبل از بازداشت مجدد نيز، بر اثر شکنجه‌ها و بدرفتاري‌هاي دوره قبلي حبس، رضايت‌بخش نبوده است. همچنين ايشان در حال دارو درماني بوده ونياز مبرم به فيزيوتراپي دارد و اگر درمان ايشان مجددا آغاز نگردد احتمال فلج شدن از ناحيه پاها قوت مي گيرد. با اين حال آقاي باطبي اکنون در اعتراض به دستگيري مجدد خود دست به اعتصاب غذا زده، و از خدمات درماني لازم محروم است.

در پايان ذکر اين نکته را لازم مي دانم که: مراکز پزشکي، درماني حتي در شرايط جنگي هم جزو مناطق امن محسوب مي شوند. در آنها حفظ جان و سلامت بيماران در اولويت نخست قرار دارد و اين موضوع که اين مراکز نبايد تحت فشارهاي سياسي، امنيتي و نظامي قرار بگيرند و کسي حق ندارد پزشکان را در اخذ تصميمات حرفه اي ايشان براي نجات جان يک انسان تحت فشار و محدوديت قرار دهد، در سراسر جهان امري پذيرفته شده است.

همانطور كه حكومت از حقوق حقه ديگر انسانها در لبنان و فلسطين و عراق و افغانستان دفاع مي کند و دائما امريكا را به خاطراتفاقات غير انساني رخ داده در زندان هاي گوانتانامو و ابوغريب محكوم مي سازد انتظار مي رود لااقل نسبت به شهروندان خود نيز اينگونه روا مدارد، زيرا چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است.







اضافه شده توسط شایان | ۲۱:۱۶ ۸۵/۵/۲۶


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر