| نگاهي به نقض سازمان يافته ی حقوق بشر در ايران /شهروند | ||
| [حقوق بشر] شنبه ۲۷ ژانويه، سازمان دگرباشان جنسی ايران اولين سمپوزيوم حقوق بشر خود را در تورنتو برگزار کرد. در اين نشست يک روزه که در هواي برفی تورنتو از ساعت ۱۱ صبح آغاز شد، سه پنل برگزار شد. چاپشهروند - شماره ۱۱۱۲ ۸ فوريه ۲۰۰۷ - پنجشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۵ همايش سازمان دگرباشان جنسي ايران / نگاهي به نقض سازمان يافته ی حقوق بشر در ايران گزارش: فرح طاهري شنبه 27 ژانويه، سازمان دگرباشان جنسي ايران اولين سمپوزيوم حقوق بشر خود را در تورنتو برگزار کرد. در اين نشست يک روزه که در هواي برفي تورنتو از ساعت 11 صبح آغاز شد، سه پنل برگزار شد. تمام سخنراني ها و پرسش و پاسخ به زبان انگليسي ايراد شد و به همين جهت تعداد شرکت کنندگان غيرايراني بسيار بيشتر از ايرانيان بود. در اين سمينار يازده سخنران وضعيت حقوق بشر در کانادا و ايران را مورد بررسی قرار دادند. در آغاز آرشام پارسي دبيرکل سازمان دگرباشان جنسي ايران با اشاره به اينکه اين اولين سمپوزيوم حقوق بشر اين سازمان است از برگزارکنندگان و شرکت کنندگان تشکر کرد. دکتر ويکتوريا طهماسبي نيز از طرف برگزارکنندگان خوشامد گفت و افزود: ممکن است اين سئوال پيش بيايد که چرا حالا و در اين مقطع و اينکه ممکن است اين اولويت اصلي براي ايران نباشد. ولي اين مهم است که ببينيم رژيم ايران به طور سيستماتيک حقوق بشر را نقض ميکند. نياز سليمي از فعالان حقوق بشر و يکي از برگزارکنندگان نيز خوشامد گفت و با اشاره به نقض حقوق بشر در ايران بويژه نقض حقوق اقليت ها و اعمال تبعيض و به حاشيه راندن آنها در جامعه، اضافه کرد: با احترام به حقوق دگرباشان جنسی ايران، من باور دارم که ديگر زمان آن رسيده که از لاک سنتي خود در آييم و واقعيت را بپذيريم. آنها واقعي هستند، موجودند و خلاف شايعاتي که آنها را بيگانگاني از کرات ديگر ميپندارد، آنها خواهران و برادران و فرزندان ما هستند. نياز سليمي سپس از ميلان کوندرا نقل کرد: آنچه که ما نياز داريم تنوع گسترده در محدودترين فضاست. پس از خوشامدگويي اوليه، فيلم کوتاه Park of Lonely Benches به کارگرداني ميخائيل پترنکو پخش شد. در اين فيلم فرشيده نسرين هنرمند ايراني همراه با انوشه علاميان بازي ميکردند و بازي بر محور پسري همجنس گرا دور ميزد که دور از پدر و مادر در تورنتو زندگي ميکرد و نميتوانست اين واقعيت را به آنها بگويد. او حتي پس از مرگ پدر نيز از ديدن مادرش که به تورنتو آمده بود، خودداري ميکند. پس از فيلم، نياز سليمي گردانندگي اولين پنل را برعهده گرفت و اولين سخنران را معرفي کرد. خانم باربارا هال شهردار سابق تورنتو از سال 94 تا 97 و رئيس فعلي کميسيون حقوق بشر انتاريو از نوامبر 2005، با 35 سال سابقه وکالت و کار در شهرداري اولين سخنران بود با عنوان "حقوق بشر در انتاريو". باربارا هال به آشنايي اش با آرشام پارسي اشاره کرد و گفت: بودن در اين جلسه يعني که همه اين حق را دارند که به خاطر تمايلات جنسي مورد آزار و تبعيض قرار نگيرند. خانم هال در ادامه به سابقه اين حق در استان انتاريو اشاره کرد که در سال 1986 حقوق اين افراد به قانون انتاريو اضافه شده است. او با ذکر خاطره اي از دوست همجنس گرايش گفت: عليرغم اين که حقوق اين افراد در قانون درج و ثبت شده اما تبعيض و آزار در زندگي واقعي همچنان براي اين افراد ادامه دارد. خانم هال سپس به مواردي در اين زمينه که در کميسيون حقوق بشر با آنها برخورد داشته اشاره کرد و از جمله گفت: در محيط کار از استخدام اين افراد اجتناب ميشده از ترس اينکه روي مشتري اثر بد بگذارد و يا محيط کاري را مسموم کند. او اشاره کرد که بعضي از موارد و شکايات به دادگاه برده شده و خسارات مربوطه نيز تعيين شده است. باربارا هال افزود: پذيرش ازدواج همجنس گرايان، کانادا را به چهارمين کشور در جهان تبديل کرد که اين حق را پذيرفته است. باربارا هال در پايان با اشاره به اين موضوع که هنوز خيلي کارها مانده تا تبعيض ها را در مورد اين افراد در جامعه از بين ببريم، برگزاري چنين همايش هايي را بويژه براي کشورهايي چون ايران مهم و ضروري خواند و به آرشام پارسي تبريک گفت که چنين شرايطي را فراهم آورده است. دومين سخنران پنل اول دکتر هايده مغيثي استاد جامعه شناسي دانشکده اتکينسون دانشگاه يورک در تورنتو بود که زير عنوان "حق دستيابي به حقوق سياسي و اجتماعي در ايران" سخنراني خود را ايراد کرد. دکتر مغيثي بنيانگذار "اتحاديه ملي زنان ايراني" و از اعضاي اوليه هيئت تحريريه آن بوده است. دکتر مغيثي مولف 4 کتاب به زبان انگليسي است و مقالات و پژوهش هاي بسياري در زمينه هاي مختلف جامعه شناسي، فمينيسم و اسلام دارد. دکتر مغيثي از برگزارکنندگان تشکر کرد و گفت: اين شجاعت ميخواهد از کشوري بيايي که باورهاي مذهبي و فرهنگي در آن اجازه ابرازنظر در اين زمينه ها را نميدهد و پيشقدم برگزاري چنين همايشي شوي. دکتر مغيثي در ادامه گفت: شهروند يک کشور بودن نبايد خلاصه شود به داشتن پاسپورت يا شناسنامه يا مالکيت خانه و ... بايد به مشارکت در تصميمات حقوقي هم کشيده شود. سخنران آنگاه به حقوق زنان در ايران برطبق قانون شريعت اشاره کرد و گفت: مقامات مسئول در ايران ميگويند "منشور حقوق بشر در زمينه زنان مطابق با احکام شريعت نيست" و درست ميگويند. محسن کديور اين عدم تطابق را کاملا واضح توضيح داده است. دکتر مغيثي سپس به موارد تبعيض در مورد زنان در مذهب شيعه از جمله شهادت زن، سن مسئوليت زن، تفاوت هاي بين مسلمان و غيرمسلمان و ... اشاره کرد. سخنران آنگاه به ويژگيهاي زندگي در يک جامعه تکثرگرا اشاره کرد و در پايان گفت: ما هم به انقلاب اجتماعي و هم انقلاب فرهنگي نياز داريم. سومين سخنران پنل اول دکتر رضا براهني استاد دانشگاه تورنتو بود. دکتر براهني شاعر، رمان نويس و نظريه پرداز ادبي برجسته ايران که بيش از 60 کتاب شعر و رمان در کارنامه اش دارد، و به مدت دو سال رياست انجمن قلم کانادا را برعهده داشت، سخنراني خود را با عنوان "مشکلات مليت هاي تحت ستم در ايران" ايراد کرد. دکتر براهني با خواندن شروع کتاب "روزگار دوزخي آقاي اياز" و اشاره به اينکه کتاب از سال 1969 تا 2000 در ايران چاپ نشد و اين طولاني ترين تاريخ سانسور در ايران بوده، به همجنس گرايي در ادبيات و داستان و شعر ايران اشاره کرد. دکتر براهني سپس به مفهوم اقليت اشاره کرد و افزود: سايت ethnologue.com جمعيت کانادا را براساس زبان تقسيم کرده ولي ايرانيان در آن ديده نميشوند. سخنران به آمار اين سايت از زبانهاي ايران استناد کرد و گفت: 8/37 درصد جمعيت ايران در خانواده هاي ترکي زبان متولد شده اند در حالي که اين 24ميليون نفر اجازه داشتن مدرسه براي تحصيل به زبان ترکي را ندارند. دکتر براهني افزود: هر زمان که بر حقوق کردها، ترک ها، اعراب، بلوچ ها و ترکمانان براي تحصيل به زبان خودشان اصرار ميشود، متهم به جدايي طلبي و تجزيه طلبي ميشويم. پس از آن بخش پرسش و پاسخ براي پنل اول برگزار شد. از خانم هال خواسته شد که از مبارزات مردم ايران حمايت کند و از دولت انتاريو بخواهد که مدارس اسلامي را تعطيل کند. خانم هال در پاسخ گفت: اگر به شما بگويم که کميسيون حقوق بشر انتاريو نقش اصلي را در اين زمينه ها بازي ميکند فريبتان داده ام. ولي ميدانم که در مورد حمايت از ديگران در زمينه هاي حقوق بشر ما مسئوليت داريم. دکتر مغيثي در پاسخ به دو خانم که از او راه حل خواسته بودند، گفت: هر کسي که راجع به وضعيت خاصي صحبت ميکند لزوما راه حل هم ندارد گرچه گاهي پرسش، پاسخ را هم در خود مستتر دارد. من گفتم مادام که رژيم مذهبي بر ايران حاکم باشد نه تنها زنان که همجنس گراها، اقليت هاي قومي و ... مورد ستم واقع ميشوند و بدون تغيير رژيم اين مشکلات حل نخواهد شد. پس از استراحتي کوتاه پنل دوم برگزار شد. گرداننده اين پنل آرشام پارسي دبيرکل سازمان دگرباشان جنسي ايران بود. آرشام پارسي در معرفي اولين سخنران پنل دوم گفت: وقتي يک ماه پس از ورودم به کانادا در جون 2006 به عنوان يک همجنس گرا اولين سخنراني ام را در جلسه اي ايراد کردم و در پايان آن گفتم "دستان لرزان من نماينده دستان همجنس گرايان ايراني ست. دستان مرا به عنوان نماينده آنها بگيريد" فردي بلند شد و دست مرا گرفت و گفت حمايتت ميکنم و تا امروز هم در کنار ما بوده. او سپس خانم دکتر هدي فراي (Hedy Fry) عضو ليبرال پارلمان کانادا از حوزه ي مرکز ونکوور را معرفي کرد. خانم فراي که خود در دهه هفتاد به کانادا مهاجرت کرده، از سال 1993 در پارلمان کانادا نماينده بوده است. او ميگويد: وقتي که به عنوان نماينده انتخاب شدم قول دادم که براي تساوي حقوقي همجنس گرايان بکوشم. خانم فراي به تفصيل به وضع منشور حقوق و آزاديهاي کانادا در زمان نخست وزيري ترودو اشاره کرد و به حقوق اقليت ها در آن: حق زبان، آزاديهاي فردي و ... و افزود: در اين منشور هيچ چيز نبايد محدود شود جز يک محدوديت و آن هم نفرت از هيچ گروهي در اينجا جايي ندارد. مهاجران، زنان، اقليت ها، رنگين پوستان و گروه هاي هم جنس گرا و مردم معمولي که پول و قدرت ندارند در صورت مورد تبعيض قرار گرفتن ميتوانند به دادگاه عالي بروند تا صدايشان را به گوش مسئولان برسانند. او گفت: به عنوان يک پزشک و از طريق بيمارانم متوجه شدم که همجنس گرايان در کانادا برابري حقوقي ندارند به همين خاطر در سال 92 از کريتين که آماده مبارزه براي رهبري حزب ميشد خواستم که تبعيض عليه دگرباشان را بردارد و پاسخ او را هم کتبي طلب کردم. دکتر فراي در پايان گفت: وقتي نقض حقوق بشر را در ايران ميبينيم کار ما اين است که به دولت فشار بياوريم که هيچ کس را به ايران ديپورت نکند. دومين سخنران اين پنل آدرين کومان (Adrian Coman) فعال حقوق بشر از روماني و مدير برنامه کميسيون بين المللي حقوق بشر همجنسگرايان در نيويورک بود که به مدت 10 سال در سازمانهاي حقوق بشري روماني و اروپا براي رفع تبعيض حقوقي از همجنس گرايان تلاش کرده است. او درباره حقوق بشر همجنسگرايان در جهان سخن گفت. آقاي کومان با استفاده از اسلايد آمار وضعيت همجنس گرايان در اروپا را نشان داد و نقشه کشورهايي که هنوز روابط همجنس در آنها ممنوع است. ايران، موريتاني، پاکستان، عربستان سعودي، امارات، يمن، نيجريه، سومالي، جمهوري چچن و ... از جمله اين کشورها هستند. در 16 کشور اروپايي داشتن شريک همجنس قانوني و قابل پذيرش است و بعضي کشورها هم سن بالاتري را براي داشتن روابط همجنس گرايانه تعيين کرده اند. در پايان سخنان آقاي کومان، آرشام پارسي از حاضران پرسيد: چرا در تمام کشورهاي اسلامي مجازات اعدام براي دگرباشان وجود دارد. آيا به خاطر اسلام است يا به خاطر نوع حکومتشان؟ سخنران بعدي الفاروق خاکي (El-Faroukh Khaki) مدير سازمان سلام کانادا در تورنتو بود. الفاروق که خود تانزانيايي است درباره حقوق دگرباشان در کشورهاي اسلامي سخن گفت. او با بخشي از ترانه باب ديلون شروع کرد و گفت: 33 سال است که در کانادا هستم و در ميان جامعه مسلمانان آن و تغييرات بسياري را در ميان آنها ميبينم. فاروق در ادامه گفت: چه بخواهيد و چه نخواهيد دين از بين نميرود. اسلام از بين نميرود فقط کاري که ما بايد بکنيم گذاشتن تفسير درست بر روي آن است. او سپس به مواردي از تفسيرهاي نادرست اشاره کرد و به عنوان مثال گفت: مسلمانان ميگويند سگ نجس است در حالي که در هيچ جاي قرآن چنين چيزي نيست و پنج باري هم که از سگ سخن به ميان آمده از جنبه مثبت بوده است. فاروق خود همجنس گرا و مسلمان است. او ميگويد ميشود هم گي بود و هم مسلمان. سخنران بعدي خانم جسيکا استرن (Jessica Stern) محقق سازمان ديده بان حقوق بشر از نيويورک بود. آرشام پارسي در معرفي او گفت: در دو سال گذشته ما با اسکات لانگ و جسيکا استرن از ديده بان حقوق بشر در زمينه دگرباشان جنسي ايراني کار کرده ايم و آنها در زمينه ي پرونده هاي پناهندگي در اين خصوص کمک کرده اند. کارهاي اين سازمان در مصر باعث شده که همجنس گرايي در آنجا ديگر جرم محسوب نشود و حال آنها توجه خود را معطوف ايران کرده اند. خانم استرن اول سازمانش را که از اواخر دهه 70 شروع به کار کرده معرفي کرد و سپس به بيانيه هايي که در زمينه هاي مختلف درباره ايران منتشر کرده اند اشاره کرد. او همچنين موارد مجازات شلاق و اعدام در قانون جزايي ايران را برشمرد. پس از پايان پنل دوم بخش پرسش و پاسخ برگزار شد و خانم هدي فراي در پاسخ به يکي از پرسش ها گفت: اينجا همش راجع به اسلام صحبت ميشود ولي اين موضوع در دين هاي ديگر هم هست. در مسيحيت عده اي بنيادگرا به صورت افراطي دين را تفسير ميکنند و افراد همجنس گرا را مجازات ميکنند. ساعت 4 بعدازظهر شده و شرکت کنندگان در سمينار خسته و گرسنه هستند. برگزارکنندگان يک زنگ تفريح مفصل ميدهند و با غذاهاي ايراني چلوکباب و خورش قرمه سبزي و آش رشته از ميهمانان پذيرايي ميکنند. پس از صرف ناهار ، سومين و آخرين پنل برگزار ميشود. دکتر ويکتوريا طهماسبي گردانندگي اين پنل را به عهده دارد. او مارينا نعمت را به عنوان اولين سخنران معرفي ميکند. مارينا نعمت متولد 1965 در 16 سالگي دستگير ميشود و دو سال زندان ميرود. در سال 1991 به کانادا مهاجرت کرده و در اينجا به ادبيات رو آورده است. او به زبان انگليسي قصه مينويسد و تاکنون جوايزي دريافت کرده است. خاطرات او از زندگي در ايران و زندان تهران اپريل 2007 توسط انتشارات پنگوئن کانادا منتشر خواهد شد. مارينا نعمت درباره مشکلات اقليت هاي مذهبي در ايران سخن گفت. او در آغاز به آمار جمعيتي اقليت هاي مذهبي اشاره کرد و وضعيت مدارس آنها و مکان هاي عبادت و اينکه سني ها عليرغم جمعيت کثيرشان اجازه داشتن مسجد در تهران را ندارند. او همچنين تفاوت هاي بين مسلمانان و غيرمسلمانان و مجازات هاي آنان در قوانين جزايي ايران را برشمرد و از جمله گفت: رابطه جنسي بين مرد مسلمان و زن غيرمسلمان براي مرد مجازاتي به همراه ندارد. ولي برعکس آن مرد غيرمسلمان و زن مسلمان براي مرد مجازات دارد. مارينا نعمت همچنين افزود که اين تفاوت ها براي مذاهبي ست که توسط ايران مورد پذيرش قرار گرفته اند در حالي که پيروان بهائيت از هيچگونه حقوقي برخوردار نيستند. سخنران بعدي دکتر شهرزاد مجاب مدير انستيتوي مطالعات زنان و پرفسور بخش مشاوره روانشناسي و آموزش بزرگسالان دانشگاه تورنتو بود. حوزه هاي تدريس و تحقيق دکتر مجاب از جمله دسترسي زنان اقليت ها به آموزش، آموزش بين المللي و تطبيقي، آموزش ضدنژادپرستي، فمينيسم و ملي گرايي، "زنان، جنگ، نظامي گري و خشونت" و ... مي باشد. دکتر مجاب درباره "کنترل جنسي زنان در زندان هاي ايران" سخن گفت. دکتر مجاب با اشاره به اعدام هاي سال 67 گفت: هنوز که هنوز است درباره اين موضوع به صورت گسترده نوشته نشده و هرچه که وجود دارد توسط زناني بوده که بعد از زندان به خارج کشور آمده اند. دکتر مجاب از کار با زنان زنداني گفت که مربوط ميشد به بخشي از پروژه اي که ايشان در دست دارد. او در اين سمينار بخشي از تحقيق خود را در زمينه زنان در زندان هاي ايران ارائه داد. او در اين زمينه از خاطرات نسرين پرواز، پروانه عليزاده، ايرج مصداقي، شهرنوش پارسي پور، و ... استفاده کرده است. او با نقل قول هايي از خاطرات اين افراد، به انواع شکنجه هاي جسمي و روحي از جمله اهانت، شلاق و تجاوز اشاره کرد. دکتر مجاب در پايان گفت: ديوار سکوت بايد در اين زمينه برداشته شود. دانشجويان بايد در اين مورد رساله ها بنويسند و تحقيق کنند. ما بايد بيدار شويم. رها بحريني يکي از مديران سازمان دگرباشان جنسي ايران سخنران سوم اين پنل بود. او دانشجوي سال سوم دانشگاه تورنتو در دو رشته ي "مطالعات تساوي حقوق" و "اخلاق، جامعه و قانون" است. او ميخواهد در رشته حقوق بين الملل شاخه ي حقوق بشر ادامه تحصيل دهد. رها در دو سال گذشته با پروژه جلوگيري از ايدز کار ميکرده. او همچنين از مي سال 2006 که سازمان دگرباشان ايراني بنياد گذارده شد، يکي از شش مدير آن است. رها بحريني درباره حقوق ناتوانان جسمي در ايران سخن گفت. او درباره معلوليت و معلولان و محدوديت ها و تبعيض هايي که برايشان وجود دارد گفت. سخنران با اشاره به اينکه دو درصد جمعيت ايران معلول هستند، گفت: مهمترين قانون در زمينه حمايت از اين افراد در سال 2003 در زمان آقاي خاتمي به تصويب رسيد و آن هم در زمينه دسترسي به مکان هاي عمومي براي معلولان بود و دسترسي بيشتر به تحصيل و آموزش. اين اولين قانون براي اولين بار به منظور از انزوا درآوردن معلولاني که از جامعه جداسازي شده بودند، بود. دکتر عزت مصلي نژاد آخرين سخنران سمينار و پنل سوم بود. دکتر مصلي نژاد دکتراي اقتصاد دارد و کارشناس ارشد مرکز کانادايي حمايت از قربانيان شکنجه است. او که خود طعم زندان و شکنجه را در ايران چشيده، از تبعيض، تعقيب، و شکنجه در ايران گفت. دکتر مصلي نژاد در آغاز درباره همجنس گرايي در اديان گفت: در جوامع يهودي ـ مسيحي هم جنس گرائي به عنوان يک سنت پوسيده ي دوران بت پرستي محکوم مي شد. مسيحيت اوليه تحت رهبري سن پل هم جنس گرائي را به شدت محکوم مي کرد. در دوران قرون وسطا حتي شک نسبت به هم جنس گرا بودن کسي کافي بود که متهم را در معرض شکنجه هاي شديد و حتي مرگ فجيع در ميان شعله هاي آتش قرار دهد. امروز در جوامع اسلامي هم جنس گرائي منفور شناخته شده، اما در قرآن اصلا جمله اي مبني بر مجازات همجنس گرايي نيست و هرچه که هست از حديث آمده است. سخنران از دوران برده داري که مرد و زن برده، برده جنسي ارباب هم بودند، ياد کرد و به تاريخ پادشاهي ايران اشاره کرد که نادرشاه هنگام تاج گذاري 700 کودک 14سال به بالاي ارمني را به بزرگان هديه داد. ادبيات فارسي پر است از تمايلات هم جنس گرايانه. اصطلاحاتي چون "امرد"، "غلامباره"، "مخنث" دليل رواج همه جانبه ي هم جنس گرائي بوده است. در پژوهش مفصل دکتر مصلي نژاد که به دليل کمي وقت بخشي از آن در سمينار ارائه شد، همچنين آمده است: هم جنس گرائي بين زنان به ظاهر وجود ندارد. در برخي از کشورهاي اسلامي در اين مورد مجازات مشخص قانوني نيز موجود نيست. از نظر اربابان دين زن انسان به حساب نمي آيد، حتي جرات ابراز تمايل جنسي به همسرانشان ندارند تا چه رسد به ابراز تمايلات هم جنس گرايان شان. در ايران فاعل رابطه ي هم جنس گرايانه همه جا با افتخار از عمل خود ياد مي کند، ليکن هم جنس گرائي براي مفعول و خانواده اش نوعي ننگ ابدي محسوب مي شود. يکي از مهمترين علل اين تبعيض نقش تبعيض آميزي است که فرهنگ مذهبي براي زن قائل است. هم جنس گرائي به صورت مخفي و زيرزميني صورت ميگيرد و رابطه هم جنس گرايانه با فريب، اغفال و انواع شکنجه ها همراه است و قربانيان به خاطر ترس از قانون و خانواده شان از علني کردن موضوع پرهيز مي کنند. درسال 1869 پزشک و سکسولژيست اتريشي، دکتر ک. ام. بنکرت، پيشنهاد کرد تعريف هم جنس گرائي به عنوان يک بيماري جايگزين تعريف مذهبي آن به عنوان يک گناه کبيره شود. در دهه بيست در آلمان دکتر هيرشفيلد مبارزه ي وسيعي را براي احقاق حقوق انساني هم جنسگرايان دامن زد، اما ظهور نازيسم اين تلاش انساني را سترون ساخت. در سال 1933، با استقرار فاشيسم بين 100 تا 400 هزارهم جنس گرا در اروپا در اردوگاه هاي مرگ به هلاکت رسيدند. پس از آخرين سخنراني بخش پرسش و پاسخ برگزار شد. آقايي ايراني که عصباني به نظر ميرسيد به دکتر مجاب ايراد گرفت که چرا از کلمه ديسيپلين براي شکنجه زنان زنداني استفاده ميکند و چرا کلمه Rape (تجاوز) را به کار نميبرد. دکتر مجاب در پاسخ گفت، از لحاظ اخلاقي در جايي که زنداني سياسي مورد تجاوز قرار گرفته هم حضور دارد، به کاربردن اين کلمه درست نيست. و شکنجه تنها تجاوز نبوده و اشکال مختلف داشته است. خانم مارينا نعمت نيز پشت ميکروفن قرار گرفت و گفت: با توجه به اينکه من خودم زنداني سياسي بودم و مورد تجاوز قرار گرفته ام اما با خانم مجاب موافق هستم. دکتر مصلي نژاد نيز در سخناني پاسخ خانم مجاب را تائيد کرد. در پايان سمينار سام کوشا يکي ديگر از مديران سازمان دگرباشان جنسي ايران از شکل گيري سمينار گفت و از برگزارکنندگان و شرکت کنندگان تشکر کرد. پس از آن فيلمي در همين باره نمايش داده شد. |
||
|
| بلاگنیوز |
|
صفحه اصلی تیتــر اخبــار آرشـــیوهـــا تمـاس با مـا انجمن بلاگنیوز دربــــاره بلاگنیوز اساسنامه بلاگنیوز راهنمايی همکاران دعوت به همکاری ورود همکاران سخن سردبیر آمار RSS |
| آگهی شما در بلاگنیوز |
|
پشتیبانی مالی |
| پيشنهاد بلاگنيوز |
|
دوستان بلاگنيوز وبلاگهای به روز شده پرشین بلاگرز بالاترین سایکو |
| آخرين اخبار سايتها |
|
روزنامههای ايران تابناک بالاترین بیبیسی فارسی پارسيک روز آنلاین گویا هفتان وبلاگهای به روز شده |
| جستجو در اخبار |
| کد لوگوی بلاگنيوز |
|
|
| سی مراجعه آخر |
|
... ادامه همراهان بلاگنيوز |
| Copyright |
|
Copyright © 2005 Blog News. All rights reserved. Designed by 1saeed.com. |