English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


اگر من نادرشاه افشار می‌بودم!/ پرویز رجبی
[نگاه] داستان به سلطنت رسیدن، حکومت و کشته‌شدن نادرشاه افشار هم داستان نادری است در تاریخ ایران.


او پس از آرام‌کردن اوضاع کشور و به عقب راندن دشمنان ایران، در سال 1148، همۀ بزرگان ایران را از همه اصناف به دشت مغان فراخواند و در قوریلتایی بزرگ با یک شکسته‌نفسی باورنکردنی، در حالی که چشمانش را از مخاطبانش نمی‌گرفت، اعلام کرد که وظیفۀ او به پایان رسیده است و آهنگ کناره‌گیری از قدرت را دارد و بر حاضران است که به میل خود شاهی برای خود برگزینند! حاضران هم بی‌درنگ او را به سلطنت برداشتند و در ستایش از او چنان اغراق کردند که بیچاره را به راه دیوانگی کشاندند. داستانی که آشنایان تاریخ با آن بیگانه نیستند.
من اگر نادر می‌بودم هیچ نکتۀ مثبتی در این فراخوان نمی‌دیدم و مانند بقیۀ سرسلسله‌ها، به شیوۀ سنتی بر تخت سلطنت تکیه می‌زدم. کاری که نادر کرد سبب میدان دادن به چاپلوسانی شد که کسی و حتی خود نادر به آن ها نیازی نداشت...

با فروتنی
پرویز رجبی


اضافه شده توسط عمو اروند | ۱۸:۳۸ ۸۷/۱/۷


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر