English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


نقض حقوق بشر و محاكمه جنایتكاران جمهوری اسلامی/ بلاگ نیوز
[حقوق بشر] نوشته‌ی مهناز قزلو

مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بتاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸ (۹/۸/۱۳۸۷)، کشور ایران را به دلیل «نقض حقوق بشر» محکوم کرد. آن‌چه در این قطعنامه به صراحت بر آن تاكید شده است: شكنجه، شلاق، سنگسار، قطع اعضاء بدن، آمار بالای مجازا ت‌های اعدام به طور اخص اعدام كودكان و اشخاصی است که در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال سن داشته‌اند.

كه اساسا مغایر با تعهدات ماده ۳۷ پیمان نامه بین‌المللی حقوق کودکان (سازمان ملل، سری معاهدات، جلد ۱۵۷۷، شماره ۲۷۵۳۱) و ماده ۶ پیمان نامه بین‌المللی حقوق سیاسی و مدنی (قطعنامه ۲۲۰۰ A XXI) می‌باشد؛ بازداشت و محكومیت فعالین حقوق زن، استفاده سازمان یافته و خودسرانه از اعمال طولانی مدت حبس انفرادی، محدودیت‌های شدید برای آزادی مذاهب و اعتقادات شامل مفاد مندرج در پیش‌نویس پیشنهادی قانون مجازات کیفری که برای ارتداد حکم مرگ واجب قائل است، اعدام، اذیت و آزار و پیگرد مخالفان سیاسی و مدافعان حقوق بشر و یا زندانی بر اساس عقاید سیاسی.

***
ژنرال آگوستو پینوشه که در کودتای ۱۹۷۳ دولت دموكراتیك سالوادور آلنده را سرنگون کرد و به مدت ۱۷ سال ریاست جمهوری شیلی را تا سال ۱۹۹۰ به عهده داشت، به عنوان دیكتاتوری بی‌رحم معروف بود که در زمان حکومتش ده‌ها بار حقوق بشر را نقض کرد. به دنبال کودتای او در سال ۱۹۷۳ علیه دولت دموکراتیک سالوادور آلنده، هزاران نفر در شیلی به زندان افتادند، شكنجه شدند و به قتل رسیدند. در نوامبر ۲۰۰۶ پینوشه مسؤولیت آن‌چه که در دوران او انجام شده را پذیرفت گرچه هرگز به دلیل این کار محاکمه نشد. وی سرانجام در دسامبر ۲۰۰۶ به سن ۹۱ سالگی در سانتیاگو در خانه‌اش درگذشت.
***
پرسیدم: چرا پس از فروپاشی حكومت پینوشه تاكنون به شیلی نرفته‌ای؟
در حالی‌كه دستش را روی قلبش گذاشت توضیح داد كه بر اثر شكنجه و شوك‌های الكتریكی یك قلب مصنوعی در سینه دارد و اضافه كرد: هرگز پایم را به سرزمینی كه جنایت‌كاری هم‌چون پینوشه در آن محاكمه نشده‌است نخواهم گذاشت. او هزاران نفر را به زندان انداخت، شكنجه كرد و به قتل رساند، اما هرگز محاكمه نشد.
آلفردو موسلا معاون فرهنگی دولت سالوادورآلنده در زمان پینوشه، زندانی سیاسی و تحت شكنجه قرار گرفته است. بر اثر شوك‌های الكتریكی كه بر او وارد شده، امروز یك قلب مصنوعی در سینه دارد. قلبی كه همچنان بخاطر محاكمه نشدن دیكتاتور شیلی غمگین است. هنگامی كه خانه‌ی موسلا را ترك می‌كردم بشدت باران می‌بارید. بیاد آوردم وقتی لاجوردی را كه سمبل مرگ و نفرت است به سزای اعمال ننگینش رساندند، كسی نبود كه از این خبر خوشحال نباشد. اما این گونه مردن برای امثال او یعنی محاكمه نشدن. او باید در برابر این مردم ستمدیده، مادران داغدیده و شكنجه‌شدگان زانو می‌زد و پاسخ‌گوی تمام اعمال پلیدش می‌شد. او و تمامی جنایتكارانی كه دست در خون زیباترین فرزندان آفتاب داشته و دارند باید پرده از رازهای سهمگینی بردارند.
هر چند هدف از محاكمه‌ی این جنایتكاران نشات گرفته از انتقام نیست، بلكه یك دادخواهی به مفهوم اعم آن در برابر هر نوع جنایت علیه بشریت است. محاكمه و دادگاهی كه البته هرگز حكم اعدام در آن صادر نخواهد شد با وجود هیئت منصفه كه عدالت قضایی را مستقر سازد. متهم حق دارد وكیل اختیار كند و حتی به رای دادگاه اعتراض كرده و استیناف خواهی نماید. حقوق انسانی‌ی كه هیچ‌گاه یك زندانی سیاسی در جمهوری اسلامی از آن برخوردار نبوده است.
در بیدادگاه‌های رژیم جمهوری اسلامی تنها با تشكیل جلسات از پیش‌اعلام نشده موسوم به دادگاه، غالبا ظرف شاید سه تا هفت دقیقه و با حضور یك فردی كاملا بی‌صلاحیت كه نقش‌های قاضی، دادستان، هیئت منصفه و ... را همزمان برعهده داشت، یك زندانی با چشم‌بند، شاهد ناعادلانه‌ترین شكل از محكوم شدن و نه محاكمه بوده و هست.
ایزابل آلنده در یك كنفرانس مطبوعاتی در مادرید به مناسبت مرگ آگوستو پینوشه دیكتاتور سابق شیلی گفت:
مرگ پینوشه در روز جشن بین‌المللی حقوق بشر نشان می‌دهد که سرنوشت، بازی‌های خاص خود را دارد.

مهناز قزلو
Mahnaz_ghezelloo@hotmail.com

اضافه شده توسط عمو اروند | ۲۲:۴۲ ۸۷/۹/۱۶


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر