English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


راهپیمایی روز چهارشنبه
[وبلاگهای کلاسیک ایرانی] وبلاگ باران در دهانه نیمه باز - الان که دارم این نوشته را می‌نویسم، یعنی حدودا ساعت 7 و نیم بعد از ظهر چهارشنبه راهپیمایی مردم از میدان هفت‌تیر به سمت میدان انقلاب (یا دانشگاه تهران) ادامه دارد. من حدود یک ساعت دور میدان ولی عصر منتظر دوستم ایستاده بودم و در تمام این مدت جمعیت آرام و در سکوت از جلویم می‌گذشتند. بدون اغراق می‌توانم بگویم آنطور که من دیدم یک سر جمعیت میدان 7 تیر بود و یک سرش رسیده به بیمارستان امام خمینی (ته بولوار کشاورز).

جمعیت ساکت ساکت است. نه تنها شعار نمی‌دهد بلکه افراد با همدیگر هم حتی‌الامکان حرف نمی‌زنند. شعارهایی که روی کاغذها نوشته شده هم عمدتا مودبانه هستند و این درحالیست که رقیب از صبح تا شب مشغول تحقیر و تحریک مردم از تمام رسانه‌ها و تریبون هاست. این بار مردم از روشنفکران و روحانیون و سیاستمداران جلو افتاده‌اند.

به خاک و خون کشیدن چند دانشگاه و کشتن هشت نفر در انتهای راهپیمایی مسالمت آمیز روز دوشنبه به دلایل واهی و اعلام سریع و مکرر آن از رسانه‌های مختلف دولتی و حکومتی که دقیقا در راستای ایجاد فضای رعب و وحشت بود هم سازگار نیفتاده. هرچند گمان می‌کنم به زودی نیروهای نظامی فیتیله‌ی این راهپیمایی‌ها را - به خصوص بعد از روز جمعه- پایین بکشند اما به قول کروبی تازه این اول داستان است.

تحلیلم از این انتخابات و سوال‌هایی که دوستان را می‌پرسند را در پست بعدی به طور مفصل خواهم داد.

اضافه شده توسط بیلی و من | ۱۸:۰۴ ۸۸/۳/۲۷


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر