English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


نام من جین شارپ است و این رویای من است. پاسخی به پروپاگاندای صدا و سیما
[وبلاگهای کلاسیک ایرانی] فانوس آزاد - صداو سیمای غیر مردمی ج.ا. در یک “برنامه‌ی روشنگر” که ویدئوی آن در یوتیوب موجود است جین شارپ را بعنوان تئوریسین انقلاب‌های مخملی که با بودجه‌ی سی آی اِ فعالیت می‌کند معرفی کرده است. در این برنامه تهوع انگیز در عین حال به مردم نشان‌ داده که چطور و با تماس با چه شماره‌ای باید اعضای خانواده‌ی خود را به سازمان امنیت مخوف ج.ا. تحویل دهید!

وقتی ترجمه‌ی مصاحبه‌ای با جین شارپ را منتشر کردم مقدمه‌ای هم در مورد ایشان نوشتم که آنرا به ویکی‌پدیا هم منتقل کردم. در مقدمه‌ی مصاحبه اشاره شده که بعلت کمبود بودجه تعداد کارکنان موسسه آلبرت اینشتین به دو نفر کاهش پیدا کرده است، که علت آن کمبود بودجه بوده است.
ویدئویی که در ادامه می‌بینید سخنان جین شارپ است که در اصل می‌تواند جوابیه‌ای باشد به لجن‌پراکنی صدا وسیما.
پیش از پرداختن به ترجمه این سخنان جین شارپ اشاره‌ی دیگری می‌کنم که جین شارپ که او را متهم به فعالیت برای سیا می‌کنند، در سالهای گذشته سمینارهای آموزشی در کشورهای مختلفی منجمله فلسطین و برمه برای آموزش مبارزات بی‌خشونت بر ضد سرکوب برگزار کرده. وی همچنین تحقیق خود را در متن بسیاری از انقلاب‌های مخملی کشورهای کممونیست سابق انجام داده است و کتاب او (ازدیکتاتوری تا دموکراسی) دست به دست در مردم می‌چرخیده.
ترجمه بخش‌های مهم سخنان جین شارپ را در ادامه می‌توانید بخوانید و ویدئو را ببینید. (لینک مستقیم ویدئو) این ویدئو با بخشی از پروپاگاندای صداو سیما که به جین شارپ اشاره می‌کند شروع می‌شود. چندین نکته بسیار مهم در این سخنان موجود است که نمونه‌ی بسیاری از آن‌ها را در طول چند هفته اخیر در جنبش سبز دیده‌ایم. مثل حضور نفوذی‌های دولت بین تظاهر کنندگان بی‌خشونت برای تحریک خشونت؛ هراس دیکتاتورها از جنبش‌های بی‌خشونت و تهمت انقلاب مخملی! دیدن ویدئو را به دوستان توصیه می‌کنم. (لطفا برای دیدن ویدئو و ترجمه به ادامه مطلب بروید)
لینک مطلب در بالاترین

نام من جین شارپ است و این کاری است که من انجام می‌دهم:
ما هیچ‌ گاه بودجه‌ای یا پشتیبانی از سی‌آی‌ا دریافت نکرده‌ایم، فقط نگاهی به دفتر کار من به شما نشان می‌دهد که ما بودجه خوبی نداریم! کار من از ابتدا فهمیدن ماهیت و پتانسیل کنش‌های بی‌خشونت بعنوان جایگزینی بر خشونت و بی‌تفاوتی مردم بوده است. تمرکز و سعی من در این راه بر پتانسیل این گونه کنش‌ها بوده تا درک کنم چه کنشی علیه سرکوب، دیکتاتوری و کودتا در داخل کشور و یا علیه تهاجم خارجی می‌تواند مفید باشد.
در دنیای امروز به نظر می‌آید که بسیاری از مشکلات جهانی راه حلی جز مداخله نظامی و جنگ ندارد ولی جایگزین ساده‌تری وجود دارد که در عین حال بسیار پیچیده نیز می‌تواند باشد. این راه که می‌تواند به اندازه مداخله نظامی باشد تاثیر گذار باشد، ریشه‌کنی توان سیاسی حریف با شیوه‌های نافرمانی مدنی و بی‌خشونتی است.
چگونگی انجام این مبارزات حاصل تحقیقاتی است که من سالهاست مشغول آنم.

اگر کسی از من بپرسد که با دیکتاتوری و دولت بدی که در کشورمان داریم؛ چه باید بکنیم؟ پاسخ من این است که من کشور شما را نمی‌شناسم پس نمی‌توانم برایتان نسخه بپیچم. ولی مهم این است که فقط عمل نکنید؛ بلکه فکر کنید. گاهی عمل به ایده‌هایی که پشت آن تفکری نبوده ممکن است به مشکلاتی منجر شود.
فکر کنید که عمل شما چه نتیجه‌ای خواهد داشت و با ایده‌های استراتژیک برای جنبش برنامه ریزی کنید.
هر دیکتاتوری ضعف‌های خود را دارد؛ باید با تحقیق این ضعف‌ها را شناخت.
گاهی در میان جنبش ممکن است عوامل نفوذی وارد شوند که برای سازمان‌های جاسوسی حکومت کار می‌کنند، گاه این افراس سعی می‌کنند که جنبش را به خشونت متمایل کنند. در بعضی موارد حاد این نفوذی‌ها حتی به ترور دست می‌زنند و مردم جنبش را به آن متهم می‌کنند. باید مواظب این موارد بود و اجازه نداد که چنین نفوذی‌هایی ماهیت بدون خشونت جنبش را نابود کنند. کسانی که جنبش را به خشونت و ترور تشویق می‌کنند را باید از جنبش کنار زد؛ و اجازه نداد که جنبش را آلوده ‌کنند.

فکر اینکه جنبش‌های بدون خشونت سلاحی ندارند اشتباه است. چون اگر شما از سلاح خشونت استفاده کنید، دیکتاتورها در آن برتری دارند ولی در صورت استفاده از مبارزات بی‌خشونت شما نسبت به دیکتاتورها برتری خواهید داشت. باز هم تکرار می‌کنم که برای تاثیر گذاری مبارزات بی‌خشونت برنامه‌ریزی قبل از عمل بسیار مهم است.

وقتی می‌بینید که مردم هنوز هراس دارند که به جنبش بپیوندند، باید با اطلاع رسانی و فعالیت این هراسِ مردم برطرف شود تا گروه بیشتری از مردم به جنبش بپیوندند.
هیچ دولتی به شما اجازه نمی‌دهد که این حرکات را به آسانی انجام دهید، برعکس آن‌ها شروع به داد و فریاد می‌کنند که این‌کار درست نیست و نباید این را علیه دولت “شیرین و قشنگ خود” انجام دهید!

اگر شما در کشورتان سرکوب و دیکتاتوری را سد راه آزادی خود می‌بینید به تجربه‌های گذشته نگاه کنید.
چه جنبشی می‌توانست کمونیسم را شوروی نابود کند؟ به جز صدها هزار نفری که در کشورهای مختلف بصورت بی‌خشونت به خیابان‌ها آمدند و دیکتاتورها را به زیر کشیدند؟ در چنین جنبش‌هایی قدرت زیادی نهفته است.
وقتی می‌بینید که دولت شما از چنین جنبش‌هایی و گردهم‌آیی‌های بی‌خشونت هراس دارد این دقیقا کاری است که باید انجام دهید.

دکتر مارتین لوترکینگ سخنرانی مهمی کرد که بعدها به “من رویایی دارم” معروف شد.
خیلی اوقات از من می‌پرسند که من چه می‌خواهم و آیا من هم رویایی دارم؟
بله رویای من این است که مردم تحت سرکوب جهان از تجربه‌های قبلی بیاموزند که بی‌خشونتی می‌تواند در مقابل دیکتاتوری و سرکوب بعنوان روش مبارزه انتخاب شود و جایگزین مبارزات خشن شود. این ممکن است حتی باعث شود که دیگر مبارزه علیه تروریسم نیز لازم نباشید چون افرادی که پتانسیل تروریست‌ شدن داشته‌اند به جای اعمال تروریستی تصمیم گرفته‌اند که در مقابل سرکوب با روش‌‌های بی‌خشونت عمل کنند.
نام من جین شارپ است و این رویای من است…



اضافه شده توسط بیلی و من | ۲۰:۴۷ ۸۸/۴/۲۲


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر