English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


نامه سرگشاده به آیت الله العظمی سیستانی
[اخبار و مقالات رسیده به بلاگ‌نیوز] جناب آیت الله سیستانی!
بشریت در سفر طولانی تاریخی خود، در روند اجتماعی شدن خود از آغاز شکل گیری خانواده در بطن گله های انسانی، دست به آفرینشهای عظیمی در تمامی عرصه‌های زندگی زده است. در کنار هنر معماری و فن ابزارسازی و آفرینش زبان و و هنرهای تصویری و تجسمی و.. جهان معنوی خویش را نیز ساخته است که شامل دین، اخلاق و هنجارهای آنها، در یک سیر تکاملی انسانگرایانه می‌شود. اگر از خود ویژگی‌های اخلاقیات برخاسته از موقعیت صنفی، جغرافیائی، بگذریم با هنجارهای اخلاقی در یک مجموعه نظام‌مند روبرو می‌شویم که از آن بعنوان روح حاکم بر اخلاقیات بشری بمثابه جوهر مشترک اخلاقی عام تمامی جوامع انسانی می‌توان نام برد.

هرچند جامعه بشری یک جامعه تمام و کمال ایده‌آل به لحاظ اخلاقی نیست ولی ارزش‌ها و هنجارهای انسانی دوره بدوره ارتقاء یافته و کل جامعه جهانی رو بسوی انسانی شدن پیش می‌رود.
در برابر این سئوال که از نظر اخلاقی، چه درست و چه نادرست است، پاسخ ارسطوئی اینست که:
فرض کن آن‌کاری را که تو می‌کنی دیگران هم بکنند، اگر می‌پسندی و می‌پذیری پس آن کار جایز است و گر نه خطاست.
کانت از آمریت اخلاقی سخن می‌گوید و اینکه چگونه هنجارهای اخلاقی همذات انسان می‌شود بطوری که تفکیک ذات انسانی از خصوصیات او ناممکن می‌گردد. امیل دورکهیم از اخلاقیات دینامی‌کالی سخن می‌گوید که با حرمت یافتگیِ ـ یا بقول میرحسین موسوی کرامت انسانی ـ انسان، در وجود آدمی چنان نهادینه می‌شود که وجدان جمعی انسانی ـ همساز شدن فردیت آگاه در جمع بشری ـ جای امر و نهی قانونی یا دینی را می‌گیرد و این آن اخلاقی است که امروزه در جوامع پیشرفته صنعتی و بویژه اروپایی،بدان رسیده‌اند.
لذا نظام عام اخلاقی مورد اجتماع بشری، دست‌آوردی از دستاوردهای انسان در مسیر چندین و چندهزار ساله اوست. حرمت کودک، پیران، زنان، اسیران، از کار افتادگان، پرهیز از مفتخوارگی، دزدی، دروغ و شیادی و... همه جزء آن «روح القوانین» نا نوشته اخلاقی هستند که آدمیان بدان رسیده‌اند.
در دنیای اسلام، در کنار آن اخلاقیات مرسوم و متعارف که از بطن خود روابط زنده زندگی مردم فراروئیده است، روحانیت و مراجع دینی طی بیش از هزار سال مدعی چنان اخلاقیاتی فراانسانی و ربوبی شده‌اند که از متن مندرجات و احکام دینی استنتاج شده و شکل گرفته است و در پس آن، پاداش و کیفر الهی، بهشت و جهنم قرار گرفته است. چنین اخلاقیات دین ساخته‌ائی، این تصور را به ذهن انسان متعارف متبادر می‌کرده است که اگر بزرگان و متولیان دین قدرت را بدست گیرند،جهان و جامعه، بهشت برین و مدینه فاضله افلاطونی می‌شود.
چنین مدینه فاضله‌ائی، در دوران مدرن در ایران نگون‌بخت ما تجربه شد و حاصل آن چنان فاضلابی از کار درآمد که بوی عفن آن هرگز از فضای میهن ما رخت برنخواهد بست.
تاریخ بشر بحران‌های بیشماری را تجربه کرده است. چه بیشمار دفعاتی که بردگان بر علیه ستم برده‌داری شوریده‌اند و چه قیام‌هائی دهقان‌ای که امپراطوری‌های فتودالی را لرزانده و چه اعتصابات کارگری که دنیای صنعتی را به بحران سیاسی و انقلاب کشانیده است و ... اما تاریخ هرگز بیاد ندارد، در سرزمینی بحران شرف و بی‌شرفی رژیمی را لرزانده باشد و یا اولیه‌ترین موازین اخلاقی در نظامی سیاسی و از آن مهمتر دین‌محور، عاشورائی و مدعی اخلاق، چنان خشن و جمکران منشانه( لغت دیگری نمی یابم) مرزهای شرافت را زیر پا گذارده و به منجلاب بی‌شرفی کامل افتاده باشد که از مرزهای گروه‌های اجتماعی، سیاسی عبورکرده وانسان‌ها را به اعتبار صِرف انسان بودنشان، به جبهه‌گیری در برابر نظام بی‌شرف خود وادار کرده باشد. نظامی که در آن شهوت قدرت و ثروت جای خدا و دین را گرفته است ولی همچنان بنام آنان فرمانروائی می‌کند.
جناب آیت‌الله سیستانی!
شما حتماً اخبار جنایات و تجاوزات باند جنایت پیشه و شرف‌باخته آیت‌الله سید علی خامنه‌ای و احمدی‌نژاد را شنیده‌اید!
شما حتماً اخبار تجاوزات ناموسی این خداپرستان بی‌ناموس را به دختران و پسران جوان میهن ما شنیده‌اید!
از آن جوانانی که بدست سربازان امام زمان مورد باور شما زیر شکنجه کشته شده و یا در خیابان‌ها به ضرب گلوله و با قمه و چماق اسلامی از پا درآمده اند چیزی نمی‌گویم!
سئوال من از شما این است:
از شما و شماها رهبر و رهبران بزرگ مرجعیت شیعه انتظار نیست بر آن قربانیان اشک بریزید و یا برای آن‌ها فاتحه بخوانید ولی آیا نمی‌خواهید بر ملوث و ملکوک شدن دین و مذهبی که بیش از هزار سال بنام آن، رذائل اخلاقی را در پوشش فضائل و قدوسیت دینی و پول و قدرتخدائی را بنام ربوبیت بی‌بدیل و بی‌چون و چرای الهی برای میلیونها و میلیونها انسان ساده‌ی باورمند به شماها، موعظه کرده اید، اعتراض کنید؟
جناب آیت الله سیستانی!
آیا می‌توانید کس یا کسانی را در تاریخ و درجایگاه زعامت اجتماعی، سیاسی یا فرهنگی نشان دهید که به اندازه شما روحانیون و مراجع دینی ما در رسای پاکیزگی اخلاقی سخن‌رانده و در مدحِ قداست پیشوایان دینی ما و سجایای اخلاقی آنها اینقدر سخن‌سرائی کرده باشند ولی تا این اندازه ـ در نمونه ایران ماـ همه این اخلاقیات بشری را این چنین خشن و غیرانسانی زیر پا گذارده باشند؟
حبیب تبریزیان

اضافه شده توسط عمو اروند | ۸:۴۱ ۸۸/۵/۲۱


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر